پــایــگــــــاه اطــــلاع رســـــانـــی هــــلال مـــــاه

www.Helalemah.ir

امروز : یکشنبه مورخ 2 آبان 1400 هجری شمسی ، مطابق با 17 ربیع الاول 1443 هجری قمری ، مطابق با 24 اکتبر 2021 میلادی

ادامه ی پیشنهادات و مباحث رصدگران و علاقمندان رویت هلال ماه(در18 اردیبهشت 91بروز شد)

اظهار نظر مجدد آقای علی ابراهیمی سراجی

دوست گرامی جناب آقای نیری
با عرض سلام و احترام
ما در ایران تجربه ی فروم نجومی داشته ایم و این مشکلاتی که عرض کردم برآیند فعالیتم در این فروم ها بوده است. ما کاری به فیزیک یا سایر رشته ها نداریم. فراموش نکنیم که نجوم ما نه تنها اسماً بلکه در همه ی سطوح آماتوری است. رویت هلال ماه از نجوم ما جدا نیست و جزئی از آن است.
دوست عزیز من فکر می کنم دوربودن شما از تهران بر روی دیدگاه شما نیز موثر بوده است. ما در تهران یک گروه فعال رویت هلال هم نداریم چه برسد مثل شما یک رصدخانه که در انتهای اسمتان طوری مرقوم می فرمائید که همگی دوست داریم جای شما باشیم. پس خیالتان راحت که در تهران امکانات نمی یابید و هر چه هست پتانسیل است و دعواهای قوم و قبیله ای که من وقتی آه و ناله شما از بی مهری هایی  که در شهرتان به شما روا شد را دیدم با خود گفتم پس ما اگر بنویسیم مثنوی هفتاد من می شود!
شما که این قدر علاقه مند به تغییر وضعیت رویت هلال هستید سوالم این است که وقتی این همه پتانسیل و رصدگر قهار در استانتان وجود دارد چطور تاکنون نتوانستید همه را زیر یک سقف جمع کنید و نسخه فروم را تاکنون در آنجا تست نزده اید؟ مگر دوست گرامی آقای محسن شریفی که از شکارچیان و رکوردداران فعال رویت هلال در استان شما نیستند؟ چرا از تجربیات ایشان و آقای اسفندی بهره نمی برید؟ آقای موسی زمانی چطور؟ ایشان که من بچه بودم که عکسش را در مجله نجوم می دیدم. چگونه است که شما در یک استان جدا و مستقل کار می کنید بعد انتظار دارید به یکباره طرحتان در ایران مانند بمبی منفجر شود؟
قربان، بزرگوار، کمی تأمل کن. رویت هلال ایران مدت ها قبل فاتحه اش خوانده شده است و این گوری که بر روی آن گریه می کنیم مرده ندارد. زمانی که بزرگان نتوانستند یک تشکل مستقل شکل دهند دیگر از ما چه بر می آید؟ در همین گروه AACI وقت کردید نقدها و مباحث گذشته رویت هلال را بخوانید و ببینید که جریانات انحرافی چه بلایی سر رویت هلال آورد. باز هم عرض می کنم من و بسیاری از دوستان همواره برای تغییرات آماده ایم ولی باور بفرمائید خیلی از عزیزان کنج عزلت گرفته اند و به مباحثه من و شما لبخند تلخی می زنند. چون آن زمان که علاقه داشتند همین بی مهری ها و بی برنامگی ها علاقه را از آنها ربود.
وقتی ما نتوانیم دور هم جمع شویم و تشکلی را شکل دهیم پس چگونه انتظار داریم که در یک فروم اینترنتی همه در کنار هم به مباحثه بپردازند؟
در مورد وبگاه هلال ماه هم مطلبی در بالای نامه من مرقوم شد که من جوابیه را برای آقای رحیمی فرستادم و ممنوم از ایشان که به سرعت رسالت خود را نشان دادند. با این حال این مباحث به نظرم بهتر بود به صورت رسمی در وبگاه ادامه می یافت.
ما الان چند وب سایت رویت هلال داریم. چند نفر از رصدگران هلال را می شناسید که دائماً در مورد مباحث مختلف مطلب دهند و باعث بروز رسانی محتوای آن شوند؟ آیا تشکیل فروم می تواند دردی را دوا کند؟ پس اول تیم و تشکیلات بعد کار وبگاه یا فروم. این تنها راه است و اگر شما غیر از این می دانید نظرتان کاملاً محترم و بسم اله ببینیم چه می کنید.

با سپاس
علی ابرهیمی سراجی
18 اردیبهشت 1391

اظهار نظر آقای سید محمد حسین نیری

جناب آقای ابراهیمی
با سلام و ادب
 
 
اگر اجازه دهید، بنده نیز با برخی از فرمایشات جنابعالی موافق باشم و با برخی خیر.

1- در مورد مشکل فرومهای اینترنتی، با شما چندان موافق نیستم. بنده چندین سال است که در تالار هوپا به عنوان یکی از مدیران این تالار در حال فعالیت هستم. بنابراین کمی در این مورد تجربه دارم. توضیحاتم را با همین مثال بیان می کنم. تالار هوپا در رده فرومهای علمی در کتگوری فیزیک گوگل دارای بیشترین تعداد عضو خبرنامه در جهان است. این تالار دارای 30447 نفر عضو ثبت شده است. درست هست که همه این افراد در حال حاضر فعال نیستند. اما همین تعداد افراد می تواند نشان دهنده حجم فعالیت این مجموعه طی سالهای گذشته باشد. ضمن اینکه جو برخی از تالارها مانند متافیزیک و فلسفه، به دلیل وجود مباحث چالش برانگیز همیشه پتانسیل التهاب را داشته. اما شاید کمتر از تعداد انگشتان یک دست مواردی به شدت و حدتی که فرمودید اتفاق افتاده.
تالار پیشنهادی بنده یک آرزو نیست. یک ضرورت هست. اما شاید فراموش کرده ایم که این تالار یک تالار علمی است و بنابراین مباحث مطروحه نیز علمی خواهد بود. بنابراین خدای نکرده توهین به افراد امری بسیار دور از ذهن می باشد. هرچند که وجود مدیران تالار دقیقا به همین دلیل است. نظارت بر جو عمومی و حفظ قوانین تالار از اصلی ترین و ابتدایی ترین وظایف مدیران تالار است. همیشه مواردی که منجر به درگیری شود، زمانی اتفاق می افتد که مسایل حاشیه ای وارد اصل موضوع شود. همین یکی دو سال گذشته را در تالارهای مختلف بررسی کنید. عمده دلایل درگیری ها و بی اخلاقی ها بر سر مسایل مالی یاسیاسی یا مذهبی بوده. بنده شخصا درگیری منتج به توهینی بر سر مسائل علمی ندیده ام. بنابراین وجود مشکل حادی که کنترل آن تا این اندازه ما را نگران کند، چندان منطقی به نظر نمی رسد.
2- هر فردی بخواهد می تواند با نام واقعی یا مستعار فعالیت کند. همه در برابر قوانین یکسان خواهند بود. در صورت تخلف، از طریق تذکر کتبی، اخطار یا اخراج برخورد خواهد شد.
3- بنده شخصا انتقادهای جدی به جو جامعه نجومی ایران دارم و بیان نیز کرده ام. اما "جو رویت هلال ایران را بیمار دیدن" کمی دور از صواب است. باید اختلاف نظرهای موجود را قدر دانست. همین اختلاف نظرها باعث ایجاد بحث خواهد شد. اگر همه هم نظر باشند، دیگر به تالار گفتمان چه نیازی است؟
4- فرمودید:"شما می فرمائید کسی تاب و توان نقد و حال نامه زدن را ندارد و سریع به همه برمی خورد. ولی من یک سوالی از شما دارم. الان که گروهی در کار نیست نتوانیم نقدها و صحبت های یکدیگر را تحمل کنیم آیا تاب و توان پذیرش نقد و صحبت را در آن فروم یا گروه خواهیم داشت؟" باید دقت کرد که گاهی اوقات ما علت و معلول را جابجا می بینیم. شاید دلیل همین بی تفاوتی ها، همین دوری و عدم انسجام باشد و نه برعکس!
5- فرمودید: "پس در درجه اول دیدگاه های شخصی و منیت ها باید کنار برود و بعد وارد فاز بعدی شویم." اما عرض بنده این هست که باید همین کار را از خود شروع کنیم. همه ما منتظریم دیگران بیایند و به اشتباه خود اعتراف کنند. در حالی که همه ما غرق در اشتباهیم. پس به جای انتظار از دیگران این کار را از خود شروع کنیم و منتظر کسی نباشیم.
6- فرمودید:"خوب وقتی رصدگران ایرانی فقط و فقط ساز خودشان را کوک کنند آخرش هم همین می شود که هر استانی و شهری یک ستاد استهلالی دارد و هر که سرش در لاک خودش است." صحبت بنده حقیر هم همین هست. بیاییم از همه نیروها استفاده کنیم. بپذیریم فعالین در تهران از امکانات بیشتری برخوردار بوده اند و به همین دلیل همیشه یکه تازی کرده اند و راه سخن گفتن را بر دیگران بسته اند. در حالی که فعالیت فعالین در سایر شهرها قوی تر بوده. می دانید چرا؟ چون فعالین تهرانی با همه امکانات به اینجا رسیده اند و فعالین در شهرهای دیگر، بدون همین امکانات. بنابراین بپذیریم که فعالین شهرهای دیگر اگر از تهرانی ها قوی تر نباشند، چیزی هم کم ندارند. به قول استاد میرسعید:" نگذاشتیم همه حرفهایشان را بزنند." پس باید انتظار قهر و دورکشی را هم داشته باشیم.
7- دوست عزیزم جناب رحیمی که الحق و و الانصاف زحمات زیادی را برای سایت هلال ماه کشیده اند، مطلب بنده را با علامت تعجب بر روی سایت قرار دادند که واقعا علت آن را متوجه نشدم.
بنده اصلا در زحمات هیچ یک از دوستان شک و شبهه ای ندارم. اما عرض بنده این بود که بیاییم و برای "جامعه" رویت هلال ایران کاری کنیم. همه زحمات زیادی کشیده اند. در این شک شبهه ای نیست. اما عرض بنده این بود که واقعا همه ما چقدر در خدمت "جامعه علمی رصدگران هلال ماه ایران" بوده ایم و چقدر تنها بر خود متمرکز شده ایم؟
 
جامعه رویت هلال ایران بیمار نیست. بی نظم است. نیاز به کمی همت دارد تا به آن سر و سامان داده شود.
 
با آرزوی توفیق روزافزون برای همه علاقمندان به علم


سید محمد حسین نیری
 17/2/1391

اظهار نظر آقای علی ابراهیمی سراجی

جناب آقای نیری
با عرض سلام و احترام
به نظرم پیشنهاد بسیار خوب شما در شرایط فعلی نجوم و رویت هلال چندان مناسب به نظر نمی رسد. تجربه فروم های اینترنتی ثابت کرده است که نمی توان موافقین و مخالفین را در چارچوبی که به کسی بی احترامی نشود گرد هم جمع کرد. برای مثال من نام کاربری خود را می گذارم عاشق هلال، شما با چه کسی طرف هستید؟

بدون آن که چنین شخصی را بشناسید کلی توهین و غیره خدای ناکرده نثارتان می کند. چه جوابی دارید؟ به که باید جواب دهید؟ به مدیر فروم بگویید؟ مدیر نهایتاً نام کاربری را حذف می کند. خوب آن کاربر با نام هلال و دیگر هیچ عضو می شود. و این داستان ادامه دارد. منظورم این است که نمی توان در محیط مجازی هویت افراد را به راحتی ثابت کرد. این فروم زمانی جواب می دهد که قبل از فروم شدن یک نهاد باشد. یعنی نهادی که تعدادی افراد معین با یک سری سوابق و شناسنامه کاری عضو باشند و این افراد با نام حقیقی فعالیت کنند و ورود افراد جدید منوط به بررسی شرایط یک رصدگر در طی سال های گذشته باشد. یعنی هر کسی از راه رسید عضوش نکنیم یا اگر عضو کردیم یک عضو کاملاً عادی باشد. به نظر نمی رسد که بتوان در شرایط بیمار رویت هلال بتوانیم چنین کار بزرگی انجام دهیم.

اگر روزی بتوان گروه واحدی به نام �جامعه رصدگران هلال ماه ایران� را تشکیل داد و همه را زیر یک پرچم گرد هم آورد شاید بتوان کاری از پیش برد. شما می فرمائید کسی تاب و توان نقد و حال نامه زدن را ندارد و سریع به همه برمی خورد. ولی من یک سوالی از شما دارم. الان که گروهی در کار نیست نتوانیم نقدها و صحبت های یکدیگر را تحمل کنیم آیا تاب و توان پذیرش نقد و صحبت را در آن فروم یا گروه خواهیم داشت؟
پس در درجه اول دیدگاه های شخصی و منیت ها باید کنار برود و بعد وارد فاز بعدی شویم.

الان من در نقد خود از رصد استاد محترم جیمز استم همه ی صحبتم این بود که عزیزان چرا حس تقدس خارجیان و پذیرش بی چون و چرای رصد آنان در وجودمان نهفته است و چرا به تجارب رصدگران داخلی توجهی نمی شود؟

 چه کسی می تواند این همه تجربه و پتانسیل رویت هلال را در ایران انکار کند؟

 چرا یک رصدگر در ایران هلالی ببیند این مثل در موردش صادق است: هر که با هلال در افتاد چپ افتاد. یعنی بنده خدا را به 4 میخ می کشیم. حتی یک گروه تحلیل هم نداریم لااقل در مورد رصد هلال هایی که شک و شبهه باشد نظر و خردی جمعی صورت گیرد. قرار بود کمیته ای در مورد این موضوع تشکیل شود که داغش بر دلمان ماند.
شما از استاد صیاد صحبت کردید الان دل این بنده خدا از اتفاقات گذشته خون است و ما حتی شاید یک زنگی هم نزدیم حالی از آنها بپرسیم په برسد بخواهیم از پند و اندرزهای این عزیزان استفاه کنیم.
خوب وقتی رصدگران ایرانی فقط و فقط ساز خودشان را کوک کنند آخرش هم همین می شود که هر استانی و شهری یک ستاد استهلالی دارد و هر که سرش در لاک خودش است.
دردها بسیار است و چشمانتن را خسته می کنم و بهتر است در سینه ام نهفته باشد. ولی همواره در بسیاری از نقدهایم آخر این را نوشته ام.
کو گوش شنوا

با سپاس و احترام
علی ابراهیمی سراجی

;

استفاده از مطالب فقط برای مقاصد غیرتجاری و با ذکر منبع بلامانع است. کلیه حقوق این سایت متعلق به تیم برنامه نویسی آویسا می‌باشد .